เซอร์ทูอินและเรสเวอราทรอลในโรคหัวใจและไต: บทวิจารณ์เชิงบรรยายเกี่ยวกับกลไกและศักยภาพในการรักษา

เซอร์ทูอินและเรสเวอราทรอลในโรคหัวใจและไต: บทวิจารณ์เชิงบรรยายเกี่ยวกับกลไกและศักยภาพในการรักษา

Sirtuins and Resveratrol in Cardiorenal Diseases: A Narrative Review of Mechanisms and Therapeutic Potential

บทคัดย่อ:

การแก่ชราเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนมาก และมีความเชื่อมโยงกับเอนไซม์เซอร์ทูอิน เอนไซม์เซอร์ทูอินเป็นกลุ่มของดีอะซิทิเลสที่เกี่ยวข้องกับการจำกัดแคลอรี่และการแก่ชราโดยการปรับเปลี่ยนการเผาผลาญพลังงาน ความเสถียรของจีโนม และความต้านทานต่อความเครียด จนถึงปัจจุบัน มีการระบุเซอร์ทูอินแล้วเจ็ดชนิด บทความทบทวนนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์วรรณกรรมที่ตีพิมพ์ระหว่างเดือนมกราคม 2548 ถึงมีนาคม 2568 เพื่อประเมินบทบาทของเซอร์ทูอินในโรคไตเรื้อรัง และเนื่องจากโรคหัวใจและโรคไตมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด จึงเพื่อสำรวจบทบาทของเซอร์ทูอินในโรคหัวใจและการสื่อสารระหว่างหัวใจและไต ความสัมพันธ์แบบต่างตอบแทนระหว่างโรคไตเรื้อรังและการแก่ชราดูเหมือนจะมีอยู่จริง เนื่องจากโรคไตเรื้อรังอาจมีส่วนทำให้เกิดการแก่ชราทางชีวภาพก่อนวัยอันควรของระบบอวัยวะต่างๆ เอนไซม์เซอร์ทูอินมีส่วนเกี่ยวข้องกับพยาธิสรีรวิทยาของโรคไต การกระตุ้นเอนไซม์เหล่านี้สามารถชะลอการลุกลามของโรคไตหลายชนิด ที่น่าสังเกตคือ มีการศึกษาจำนวนมากขึ้นที่เชื่อมโยงเอนไซม์เซอร์ทูอินกับโรคหัวใจและหลอดเลือดต่างๆ SIRT มีผลต่อการผลิตสารอนุมูลอิสระ (ROS) ในไมโทคอนเดรียโดยการปรับการทำงานของไมโทคอนเดรีย ความไม่สมดุลของระดับ SIRT อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือด SIRT มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลไกทางพยาธิสรีรวิทยาของ HFpEF (ภาวะหัวใจล้มเหลวที่มีการรักษาอัตราการบีบตัวของหัวใจ) ผ่านทางเส้นทางการส่งสัญญาณที่แตกต่างกัน พังผืดเป็นกลไกเชื่อมโยงระหว่างหัวใจและไตในการพัฒนาโรคหัวใจและไต การศึกษาในปัจจุบันเกี่ยวกับเซอร์ทูอิน เรสเวอราทรอล และโรคหัวใจและไต เน้นย้ำถึงประโยชน์ในการรักษาที่มีศักยภาพในการควบคุมความดันโลหิต การทำงานของไต โปรไฟล์ไขมัน และการอักเสบ ทำให้เป็นพื้นที่การวิจัยที่มีแนวโน้มดีสำหรับการปรับปรุงผลลัพธ์ด้านสุขภาพหัวใจและหลอดเลือดและไต อย่างไรก็ตาม ยังคงมีช่องว่างที่สำคัญอยู่ ความพร้อมใช้งานที่จำกัดของตัวปรับแต่งเซอร์ทูอินที่มีความจำเพาะสูงและมีประสิทธิภาพสูงเป็นอุปสรรคต่อการนำไปใช้ในทางคลินิก เนื่องจากสารประกอบที่มีอยู่ส่วนใหญ่มีชีวปริมาณออกฤทธิ์ต่ำและคุณสมบัติทางเภสัชจลนศาสตร์ที่ไม่เหมาะสม